✺Baburname

Dehli va Agra tarafni o‘zlarig‘a olurlar. Ismoil Jalvoniy va ba’zi umaro kelib Olim Xonni ko‘rar-

lar. Be-tavaqquf Dehli sori bor ko‘ch tebrarlar. Indrig‘a yetkanda Sulaymon Shayxzoda ham kelib

ko‘rar. Bularning jam’iyati o‘ttuz-qirq mingga tortar. Kelib Dehlini qobarlar, urush ham

sola olmaslar, qo‘rg‘on eliga tanqis ham bera olmaslar. Sulton Ibrohim bularning jam’iyatidin

ustiga cherik otlanur. Yovuqroq [kenar:511.m1] xabar topib, bular qo‘rg‘on ustidin qo‘pub muqobalag‘a yururlar. So‘zni munga

qo‘yarlar kim: «Agar kunduz urushsaq, Afg‘on biri-biri nomusdin qochmaslar. Agar

shabixun borsaq, qorong‘u kechada kishi kishini ko‘rmas, boshliq boshig‘a bo‘lurlar», deb

olti kuro‘h yerdin shabixun kelurlar. Iki qatla shabixung‘a kun tushta otlanib

iki pos, uch posqacha ot ustida-o‘q turub, ne keyin yonib, ne ilgari

yurub so‘zni bir yerga qo‘ya olmay, uchunchisida kechaning bir bahri qola shabixun kela-

lar. Bularning shabixuni chodirg‘a va o‘toqqa o‘t qo‘ymoq emish. Kelib bir bosh-

din o‘t qo‘yub sho‘r solurlar. Jalol Xon va Jagat va ba’zi umaro kelib Olim Xonni

ko‘rarlar. Sulton Ibrohim o‘z saropardasidin-o‘q bir necha xos xayli bila tebranmas.

Mungacha tong otar. Olim Xonning bo‘lg‘on kishisi el tolomoqqa va o‘lja olmoqqa mashg‘ul