✺Baburname

kirdi. Yana Ali Xon Amir Umarning o‘g‘li edi, yana Shayx Muhammad Abdulloh Bakovul edi, yana Mirzo Beg

Kayxusraviy edi, yana Miraki Ko‘r Devon edi. Shayboq Xon kelgach ikki uch kundin so‘ng

shayxulislom va akobir ahd-u shart qilib, tosh qo‘rg‘onning kalidlarini olib bordilar.

Qo‘rg‘onni bu Oshiq Muhammad on olti on yetti kun soxladi. Toshqaridin ot bozor-

tarafidin naqb solib o‘t urub bir burjini uchurdilar. Qo‘rg‘on eli dastpocha

bo‘lub qo‘rg‘onni soxlay olmadilar. Oldurdilar. Shayboq Xon Hirini olg‘och bu podshoh-

larning zod-u rud-u [o‘di?] bila yomon maosh qildi. Ne yolg‘uz bu jam’ bila, bori xaloyiq bila.

Rustoiy-u nodida kishi, besh kunluk o‘tar dunyo uchun mundoq yomon ot qazg‘ondi.

Shayboq Xondin noshoyista harakot-u af’oli kim Hirida sodir bo‘ldi, avval bu kim chirk

dunyo uchun Xadicha Begimni Shoh Mansur Baxshi ko‘t berguchiga tutturub turluk

qinlar qildurdi. Yana Shayx Puron dek valiy-i aziz kishini Mo‘g‘ul Abdulvahhobg‘a tutturdi.

Har o‘g‘lini yana bir kishiga tutturdi. Yana jami’ ahl-i she’r-u ahl-i tab’ni Mullo Banoiyg‘a tutturdi.

Xuroson zariflaridin bu moddada bir qit’a mashhur bo‘ldi: «Ba-juz Abdulloh-i kir-i xar imro‘z,

Nadida hech shoiri ro‘y-i zarro. Banoiy zar tama’ dorad zi shoir; magar xohad giriftan kir-i xarro».