✺Baburname

edi. Balki aksar yerda otning ayog‘i yerga yetmas edi. Yana qor doim yog‘ar edi. Charog‘dondin

o‘tgach ham qor ko‘p ulug‘ bo‘ldi, ham yo‘l noma’lum bo‘ldi. Langar-i Mir G‘iyos navohisida

Kobulg‘a ne yo‘l bila borurumizni kengashtuk. Men va aksar barin eduk kim qishtur,

va tog‘ yo‘lida ko‘p dag‘dag‘a va taradduddur. Qandahor yo‘li agarcha bir nima yiroqroqtur, vale

bi-taraddud-u bi-dag‘dag‘a borilur. Qosim Beg: «Ul yo‘lni yiroqtur. Bu yo‘l bila borur

biz», deb ko‘p jahl qildi. Bu yo‘lg‘a bo‘lduk. Pir Sulton otliq Pashoyi boshchi edi.

Qorilig‘idin mu, yo aldarag‘onidin mu, yo qorning ulug‘lug‘idin mu, yo‘lni yo‘qotti.

Boshlay olmadi. Chun Qosim Begning sa’yi bila bu yo‘lg‘a bo‘lub eduk,

Qosim Beg nomusqa tushub o‘zi va o‘g‘lonlari-o‘q qor tepib yo‘l topib ilgari

yururlar edi. Bir kun ham qor asru ulug‘ bo‘ldi, ham yo‘l nomushaxxas. Har necha sa’ylar

qilduk, bora olmaduk. Chora topa olmay yonib bir o‘tunluq yerga tushub yetmish-sekson

obdon yigitlarni ta’yin qilduq kim izimiz bila yonib qo‘l quyi qishlog‘on hazoradin

topib yo‘l boshlag‘oli kelturgaylar. Ordu borg‘onlar kelguncha uch-to‘rt kun

yurttin ko‘chulmadi. Borg‘onlar ham obdon yo‘l boshlar kishi kelturmadilar.