✺Baburname

mirzolarning o‘rdusining orasi bir shar’iy bo‘lg‘oy edi. Ikkinchi navbat kelganda

Badiuzzamon Mirzo burung‘idek ta’zim qilmadi. Muhammad Burunduq Begga dedurub, men

Begga aytturdum kim: «Agarchi yoshim kichiktur, vali to‘ram ulug‘dur. Ota taxtida

kim Samarqand bo‘lg‘oy, ikki navbat zarb-i rost olib olturub tur men. Bu xonavoda

uchun yot yog‘i bila kim muncha jang-u jadal qilib tur kim men? Deb tur men,

«Mening ta’zimimda ta’xir be-vajhdur». Bu so‘z mazkur bo‘lg‘och, chun ma’qul edi, mu’tarif

bo‘lub ta’zimni xotirxoh qildilar. Yana bir navbat Badiuzzamon Mirzo qoshig‘a

borg‘onda namoz-i peshindin so‘ng chog‘ir majlisi bo‘ldi. Men ul mahallarda ichmas

edim. Tavr orosta majlisi edi; xonlarda har nav’ kezaklar yosab edilar.

Tovuq kabobi va qoz kabobi va har jins at’imadin torttilar. Badiuzzamon Mirzoning

majlisini xayli ta’rif qilurlar edi. Filvoqi’ be-g‘ill-u g‘ash va oromida

majlisi edi. Murg‘ob yoqasida ekanda ikki uch qatla Mirzoning chog‘ir majlisida

hozir bo‘ldum. Ichmasimni chun bilurlar edi, taklif qilmadilar. Muzaffar Mirzo-

ning majlisida ham bir navbat bordim. Hasan Ali Jaloyir va Mir Badr Muzaffar Mirzo qoshida