✺Baburname

Beadabona harflar bitibtur, andoq kim ba’zidin tavahhum-i kufrdur, nechuk kim xayli anbiyoni

alayhim us-salom, va avliyoni majoziy oshiqliqqa mansub qilib har qaysig‘a ma’shuq-u

mahbubi paydo qilibdur. Yana bu ajab go‘lona amridur kim debochada Sulton Husayn Mirzo

«O‘zumning tahrir-u tasnifidur», deb bitibtur. Kitob orasida kelturulgan Kamol

ud-Din Husaynning ash’or-u g‘azaliyotining boshida tamom «li-muharririhi» bitibtur. Ushbu

Kamol ud-Din Husaynning xushomadidin Zu n-Nun Arg‘un Hizabrullohg‘a mulaqqab

bo‘ldi. Vuzaro: bir Majd ud-Din Muhammad edi. Shohrux Mirzoning yakqalama devoni Xoja Pir Ahmad

Xoniyning o‘g‘li edi. Burunlar Sulton Husayn Mirzoning devonida xotirxoh

tartib-u nasoqi yo‘q edi. Isrof-u itlof bisyor bo‘lur edi, ne ra’iyat ma’mur edi,

ne sipohiy shokir. Ol fursat Majd ud-Din Muhammad parvonachi edi. Mirak derlar edi. Mirzo-

g‘a ozroq yormoq muhim bo‘lub devoniylardin tilaganda devoniylar «Yo‘qtur, hosil bo‘lmas»,

deb javob berurlar. Majd ud-Din Muhammad hozir ekandur. Tabassum qilur. Mirzo jihat so‘rsa, xilvat

qilib ko‘nglidagini arz qilib der kim: «Mirzo shart qilsalar kim mening iligimni qaviy

qilib so‘zumdin tajovuz qilmasalar [?], oz fursat andoq qilay kim bo‘lg‘oy viloyat