✺Baburname

va ol navohidag‘i Afg‘onlarni chopib Kobul kelduk. Kobul tushgan oqshomi men qo‘rg‘ong‘a

bordim. Chodir-u tavila Chorbog‘da edi. Xirlajiy o‘g‘risi kelib mening bir jabalar yarda [?]

otimni va yana bir xossa xochirimni Chorbog‘din chiqarib eltti. Boqiy Chag‘oniyoniy Omu yoqasig‘a

kelib bizga qo‘shulg‘oli andin e’tiborroq-u ixtiyorroq kishi yo‘q edi. Har so‘z

desa, har ish qilsa, so‘z aning so‘zi edi, ish aning ishi edi. Agarchi andin xizmat

kim shoyista bo‘lg‘oy va insoniyati ki boyist bo‘lg‘oy hargiz zuhurg‘a kelmadi, balki anvo’i

beadabliqlar-u yomonliqlar andin voqi’ bo‘ldi. Xasis-u zumuxt-u hasud-u badandarun-

u notavonbin-u kajxulq kishi edi. Xissati bu martabada edi kim Tirmizni solib ko‘ch

va moli bila kim bizga qo‘shuldi, o‘zining xossa qo‘yi shoyad kim o‘tuz qirq ming

bo‘lg‘oy edi. Har yurtta qolin qo‘ylar bizning olimizdin o‘tar edi, bizning yigit-

yalang ochliqdin azob tortar edilar, bir qo‘y bermadi. Oxir Kahmardg‘a borg‘onda ellik

qo‘y berdi. Bovujud kim meni podshoh ko‘tarib edi, naqqorasini o‘zining

eshikida choldurur edi. Hech kim bila sof emas edi. Hech kimni ko‘ra olmas

edi. Kobulning hosili kim bor tamg‘adindur, tamg‘oni darbast va Kobulning dorug‘alig‘i