✺Baburname

O‘zumda betoqate fahm qildim. Qo‘ptum. Bog‘ go‘shasig‘a bordum. O‘zum bila andesha qildim.

Dedim kim: “Kishi agar yuz, agar ming yoshosa, oxir o‘lmak kerak.” Agar sad sol-u yak ro‘z,

biboyad raft az in koxi dilafro‘z. O‘zumni o‘lumga qaror berdim. Ushol bog‘da bir su oqib

keladur edi. Vuzu qildim. Ikki rak’at namoz o‘qudum. Boshimni munojotqa qo‘yub tilak

tilaydur edim kim ko‘zum uyqug‘a boriptur. Ko‘radur men kim Xoja Ya’qub, Xoja Yahyoning

o‘g‘li, Hazrati Xoja Ubaydullohning nabiralari, ro‘baro‘yimg‘a ablaq at minib ko‘p jamoat

ablaq suvorlar bilan keldilar. Dedilar kim: “G‘am yemangiz. Xoja Ahror meni sizga yibordilar. Dedilar

kim: ‘Biz alarg‘a isti’onat yetkurub podshohliq masnadig‘a o‘lturg‘uzub biz. Har yerda mushkil

ish tushsa bizni nazarig‘a kelturub yod etsun, biz anda hozir bo‘lur biz.’ Holo ushbu soat

fath-u nusrat sizning soridur. Boshingizni ko‘taring, uyg‘oning!” Ushol holda xushhol bo‘lub

uyg‘ondim kim Yusuf Dorug‘a va hamrohlari bir-birga maslahat qiladurlar kim: “Bahona qilib

hiyal qiladur. Tutub bog‘lamoq kerak.” Bu so‘zni men eshitib dedim kim: “Sizlar bu yosunluq

so‘zlarsiz. Ayo ko‘rayim kim qaysingiz mening qoshimg‘a kela olur?” Ushbu so‘zning ustida

edim kim bog‘ning devoridin toshqori qolin atlig‘ning kelur ovozi keldi.