✺Baburname

Men xonlardin ayrilg‘ondin so‘ng xonlar tura olmaslar edi. Bu tilamaki og‘osi Tanbalning

ittifoqi bila ekandur. Xonlardin ayrilib bular bila ittifoq qilishlig‘ bizning qoshimizda muhol edi.

Munung tilarini xonlarg‘a imo qilduq. Xonlar debturlar kim «Borsun, har tavr qilib Shayx

Boyazidni tutsun». Bu makr-u firib bizning dob-u tariqimiz emas edi, alalxusus kim oroda

ahd bo‘lg‘oy. Bu nav’ badahdlig‘ xud nechuk bo‘lg‘oy? Xotirg‘a bu kechti kim har tavr qilib o‘zu-

mizni Axsig‘a solsoq, yo Shayx Boyazid Tanbaldin qat’ qilib bizning sori bo‘lg‘oy yo bir

naqshi uyurulg‘oy kim munosib-i davlat bo‘lg‘oy. Biz ham kishi yiborduq. Ahd-u shart qilib

bizni Axsig‘a tiladi. Borduq. Utru chiqib inim Nosir Mirzoni ham kelturub bizni Axsi

qo‘rg‘onig‘a olib bordi. Tosh qo‘rg‘onda otomning imoratlarida manga yurt-u maqom ta’yin

qilib tur. Borib anda tushtum. Tanbal Shayboq Xong‘a og‘osi Beg Tilbani yiborib itoat

izhori qilib tilab edi. Bu fursat Shayboq Xonning nishonlari keldi, «Yuruy men»,

deb bitibtur. Bu xabar xonlarg‘a yetkach bepoy bo‘lub o‘lturolmay Andijon ustidin

qo‘ptilar. Kichik Xonning adl-u musulmonliq bila shuhrati bor edi. O‘sh va Marg‘inon, bu kirgan

qo‘rg‘onlarda qo‘yg‘on mo‘g‘ullari elning chashmdoshtining xilofi zulm-u badma’oshlig‘ qila