Chagatay
خواجه غه اوزینی خییلی مخلص و معتقد توتار ایدی اوزون حسن نینگ اتفاقی
Turkish
hocaya kendini çok bağlı ve inançlı gösterirdi. Uzun Hasan’ın yardımı
English
With Uzun Hasan’s cooperation, [Khoja Qazi] was to
Demir Barlas
Open a passage to bookmark it.
Saved in this browser.خواجه غه اوزینی خییلی مخلص و معتقد توتار ایدی اوزون حسن نینگ اتفاقی
hocaya kendini çok bağlı ve inançlı gösterirdi. Uzun Hasan’ın yardımı
With Uzun Hasan’s cooperation, [Khoja Qazi] was to
بیله قاچقان لارنینگ بعضی سیغه سزا بیرکایلار بعضی سینی بیزنینگ قاشیمیزغه
ile kaçanların bazılarını cezalandıracak, bazılarını bizim yanımıza
punish some of those who had fled and send others to us.
ییبارکایلار بو فتنه لارنی انگیز قیلغوچی موندین قاچیب بارغان لارنی
göndereceklerdi. Bu karışıklıkları çıkaran, buradan kaçıp gidenleri
It turned out that the man who stirred up these disturbances and incited those who had fled from here
یامانلیققه تیز قیلغوچی خود اوزون حسن حرام نمک ایکان دور بارچه
kötülüğe kışkırtan zaten nankör Uzun Hasan’mış. Hepsi,
to wrongdoing was that ungrateful Uzun Hasan himself.
سی سلطان احمد تنبل بارغان بیله ظاهر و آشکارا یامانلیق مقامیده بولدیلار
Sultan Ahmed Tenbel’in gelişiyle açıktan açığa düşmanlık etmeye başladılar.
With Sultan Ahmad Tanbal’s arrival, they all took an openly hostile stance.
سمرقند نی آلماق داعیه سی بیله نیچه ییل کیم بجد چیرک تارتار ایردوک سلطان
Semerkant’ı almak amacıyla birkaç yıldır kararlı biçimde sefer ediyorduk. Sultan
For several years we had been campaigning in earnest with the intention of taking Samarqand. Though Sultan
محمود خان دین اگرچه معتد به مدد و کومک بولماس ایدی ولی سمرقند
Mahmud Han’dan kayda değer yardım ve destek gelmiyordu; ama Semerkant’ın
Mahmud Khan had given us no substantial help or support, after the conquest of Samarqand
فتحی دین سونک اندیجان نی طمع قیلورلار ایدی بو فرصت ته کیم اکثر چیرک
fethinden sonra Andican’ı istiyordu. Bu sırada askerlerin çoğu
he coveted Andijan. At this time, when most of the soldiers
ایلی و مغوللار تمام قاچیب اندیجان اخسی غه باردیلار اوزون حسن و تنبل
ve Moğolların hepsi kaçıp Andican ile Ahsi’ye gidince Uzun Hasan ve Tenbel,
and all the Mughals had fled to Andijan and Akhsi, Uzun Hasan and Tanbal
اول ولایتلارنی جهانگیر میرزا غه طمع قیلدیلار نیچه جهت دین ممکن ایماس
o vilayetleri Cihangir Mirza için istediler. Birkaç sebepten bunun mümkün olmaması
demanded those provinces for Jahangir Mirza. For several reasons it was impossible
ایدی کیم الارغه بیریلکای بیری اول کیم اگرچه خانغه بو ولایتلارنی وعده
gerekiyordu. İlki, bu vilayetleri hana vaat
to grant them [this]. First, although no promise of these provinces had been made to the Khan,
قیلمایدور ایدی ولی خان تیلاپ ایدی خان تیلاپ توروب جهانگیر میرزا غه
etmemiş olsak da hanın onları istemiş olmasıydı. Han isterken Cihangir Mirza’ya
he had asked for them. To give them to Jahangir Mirza while the Khan was asking
بیریلسه خان بیله تمام یکرو بولماق کیراک ایدی ینه بیر بو کیم مونداق محلدا
verilseydi hanla bütünüyle karşı karşıya gelmek gerekirdi. Bir başka sebep de böyle bir sırada,
would have meant confronting the Khan outright. Another reason was that, at such a time,
کیم ایل قاچیب اول ولایتقه باردی تحکم طریقی بیله طمع قیلادور اگر بورونراق
asker kaçıp o vilayete gitmişken, onların zorlayarak talepte bulunmasıydı. Daha önce
when the men had fled to that province, they were making their demand by dictation. Had this been discussed earlier,