✺Baburname

Har o‘q otimi yerda yuz yuz ellik otliq chiqqu dek yerlar qo‘yuldi.

Cherik eli ba’zi xeyli mutaraddid va mutavahhim edilar.

Tavahhum va taraddud be-taqrib-dur.

Ne kim azalda Tengri taqdir qiliptur, andin o‘zga bo‘lmas.

Agarchi alarni ham ayb qilib bo‘lmas.

Haq alar jonibi edi, ne uchun kim vatandin iki uch oychiliq yo‘l kelilib edi.

G‘arib qavmi bila elning ishi tushub edi.

Ne biz alarning tillarini bilur eduk, ne alar bizning tilimizni.

Parishon jam’i va jam’i parishon, giriftor-i qavmi va qavmi ajoyib.

G‘animning hozir cherikini bir lak chanorlar edi.

O‘zining va umarosining mingga yovuq fili bor, derlar edi.

Iki otasidin qolg‘on xazina xud aning elikida edi.

Hindustonda bir rasme bordur kim mundoq ish tushganlarda yarmoq berib mi’od bila navkar tutarlar.

Bu elni Bihindiy [?] derlar.

Agar mundoq xayol qilsa edi, bir lak iki lak ham navkar tuta olur edi.

Tengri taolo rost kelturdi: ne yigitni rozi qila oldi, ne xazinasini ulasha oldi.

Yigitini qondin rizo qila olur kim tabiatig‘a imsok ko‘p g‘olib edi.

O‘zi yarmoq yig‘ishturmoqqa be-had tolib, be-tajriba yigit edi.

Ne kelishi saranjomliq edi, ne turushi, ne yurushi ehtimomliq edi, ne urushi.