✺Baburname

Araq oq ichtilar.

Kemidin namoz-i xuftanda otlanib kech ordug‘a kelduk.

Muhammadi bila Gadoy meni araq ichadurg‘on xayol qilib shoyista xizmati qilaling deb araq ko‘zasi-ni ot ustida navbat bila ko‘tarishib g‘arib nash’a va bashoshat bila kirib keldilar.

Hamin deydurlar kim mundoq qorong‘u kechada ko‘zani o‘zumiz navbat bila ko‘tarib kelduk.

So‘ngra ma’lum qildilar kim suhbat o‘zgacha emish va kayfiyat o‘zgacha, jam’i ma’juniy va jam’i mast.

Chun hargiz ma’jun suhbat-i bila chog‘ir suhbati rost kelmas, bisyor munfa’il bo‘ldilar.

Men dedim kim suhbatni barham urmang.

Araq icharga ko‘ngulluk kishi araq ichsun, ma’jun yerg‘a ko‘ngulluk kishi ma’jun yesun.

Hech kim birbirga ta’arruz bila guft-u go‘ qilmasun.

Ba’zi araq ichtilar, ba’zi ma’jun yedilar.

Bir zamon takalluf bila suhbati tutuldi.

Bobo Jon Qanbuziy kim suhbatda yo‘q edi, oq uyga kelganda ani tiladuk.

Araq ichmak istid’o qildi.

Tardi Muhammad Qipchoqni ham tilab mastlar bila hamsuhbat qilduk.

Chun ma’jun suhbati bila hargiz araq va chog‘ir suhbati rost kelmas, mastlar har tarafdin parishon guft-u go‘ qila kirishtilar.

Aksar ta’arruzlari ma’jun va ma’juniylar bila edi.

Bobo Jon ham mast bo‘lub g‘alaba parishonlar etti.

Tardi Muhammadqa ham mastlar to‘la to‘la ayoqlarni paydar-pay berib oz fursatta mast-i loya’qil qildilar.

Har necha sa’y va isloh maqomida bo‘lduk, baham yetmadi.