✺Baburname

Bir nima yelga panoh bo‘ldi.

Ushanda-o‘q olturdum.

Har necha dedilar kim: «Xavolg‘a boring», bormadim.

Ko‘ngulga kechti kim barcha el qorda va chapqunda, men issiq uyda va istirohat bila, munda barcha ulus tashvish bila mashaqqatta, men munda uyqu bila farog‘atta, muruvvattin yiroq va hamjihatliqtin qiroq ishtur.

Men har tashvish-u mashaqqat bo‘lsa ko‘rayin.

Har nechuk el toqat qilib tursa turayin.

Bir forsiy masal bor: «Marg bo yoron sur ast».

Ush-andoq chapqunda qozg‘on yosog‘on chuqurda olturdum.

Namoz-i xuftang‘acha qor ancha chapqudob yog‘di kim men ingishib olturub edim, orqamg‘a va boshimg‘a va qulog‘-larimning ustiga to‘rt ilik qor bor edi.

Ushul kecha qulog‘img‘a sovuq ta’sir qildi.

Namoz-i xuftanda g‘orni yaxshi mulohaza qilg‘onlar qichqirishtilar kim: «Xavol asru keng xavoldur.

Bu elga tamom yer bor».

Muni ki eshittim, ustumdagi qorni borni silkib xavolg‘a keldim.

Xavol navohisidog‘i yigitlarni ham tiladim.

Qirq-ellik kishiga farog‘at bila yer paydo bo‘ldi.

Ozuq va yaxni va qovurdoq va har nima kim hozir edi, har kimning kim bor edi, keltururdilar.

Mundoq sovuq va qor va chapqunda ajab issiq-u amn-u farog‘atliq yerga kelduk.

Tonglasig‘a qor va chapqun turdi.

Erta ko‘chub ushul dastur bila qor tepib yo‘l yosob dabon ustiga chiqtuk.