✺Baburname

Ushbu o‘n-o‘n besh-yigirma kishining otlari-o‘q ilgari tortildi.

O‘zga tamom obdon-obdon yigitlar va beg atolg‘onlar otlaridin ham tushmay tayyor tepilgan va bosilg‘on yo‘lg‘a kirib boshlarini quyi solib kelurlar edi.

Mahal ul emas edi kim kishiga taklif-u zo‘riy qiling‘oy.

Har kimning himmat-u jur’ati bo‘lsa, mundoq ishlarni o‘zi tilab qilur.

Ushbu tariq bila qor tepib yo‘l qilib injuvkan [?] yerdin uch-to‘rt kunda Ko‘tal-i Zarrinning tupiga Xavol Quti degan xavolg‘a kelduk.

Ushbu kun g‘arib chapqun bila qor yog‘ar edi, andoq kim barchag‘a o‘lum vahmi bo‘ldi.

Ul el tog‘dog‘i g‘or va kovoklarni xavol derlar.

Bu xavolg‘a yetkanda chapqun behad tez bo‘ldi.

Ushbu xavol qoshida-o‘q tushuldi.

Qor ulug‘, yo‘l tegarma [?]; tepilgan, bosilg‘on yo‘l bila ham ot behiyla boradur.

Kunlar g‘oyat qisqaliqqa ilgariki kishilar yoruqta xavol ollig‘a keldilar.

Namoz-i shom, namoz-i xuftang‘acha el kela qoldi.

Andin so‘ngra turg‘on-turg‘on yerda-o‘q tushti.

Ko‘p el otning ustida-o‘q tong etturdi.

Xavol torroq ko‘rundi.

Men xavolning og‘zida kurak olib qor kurab o‘zumga bir takyanamad o‘rni yer yosadim.

Qorni ko‘kusgacha qozdim.

Hanuz yerga yetmaydur edi.