✺Baburname

Ikkinchi navbat kelganda Badiuzzamon Mirzo burung‘idek ta’zim qilmadi.

Muhammad Burunduq Begga dedurub, men Begga aytturdum kim: «Agarchi yoshim kichiktur, vali to‘ram ulug‘dur.

Ota taxtida kim Samarqand bo‘lg‘oy, ikki navbat zarb-i rost olib olturub tur men.

Bu xonavoda uchun yot yog‘i bila kim muncha jang-u jadal qilib tur kim men?

Deb tur men, «Mening ta’zimimda ta’xir be-vajhdur».

Bu so‘z mazkur bo‘lg‘och, chun ma’qul edi, mu’tarif bo‘lub ta’zimni xotirxoh qildilar.

Yana bir navbat Badiuzzamon Mirzo qoshig‘a borg‘onda namoz-i peshindin so‘ng chog‘ir majlisi bo‘ldi.

Men ul mahallarda ichmas edim.

Tavr orosta majlisi edi; xonlarda har nav’ kezaklar yosab edilar.

Tovuq kabobi va qoz kabobi va har jins at’imadin torttilar.

Badiuzzamon Mirzoning majlisini xayli ta’rif qilurlar edi.

Filvoqi’ be-g‘ill-u g‘ash va oromida majlisi edi.

Murg‘ob yoqasida ekanda ikki uch qatla Mirzoning chog‘ir majlisida hozir bo‘ldum.

Ichmasimni chun bilurlar edi, taklif qilmadilar.

Muzaffar Mirzo-ning majlisida ham bir navbat bordim.

Hasan Ali Jaloyir va Mir Badr Muzaffar Mirzo qoshida edilar.