✺Baburname

Ushbu navohida Sayyid Afzal bila Sulton Muhammad Duldaydin kim Xurosong‘a yiborilib edi, xatlar keldi.

Sulton Husayn Mirzoning favtining xabari edi.

Bovujud bu xona-vodaning nomusini qarolab Xuroson jonibig‘a mutavajjih bo‘lduq.

Agarchi bu tavajjuhda o‘zga g‘arazlar ham bor edi.

Ajar darasining ichi bila o‘tub, Tup va Mandag‘on bila Balxob bila inib Ko‘h-i Sofqa chiqildi.

O‘zbakni Son-u Chahoryak chopqonini xabar topib, Qosim Begni cherik bila chopqunchining ustiga yiborduk.

Borib uchrotib yaxshi bosib, qalin bosh kesib kelturdilar.

Jahongir Mirzog‘a va aymoqlarg‘a kishilar yiborduk.

Alardin xabar olg‘uncha necha kun Ko‘h-i Sof yaylog‘ida olturduq.

Bu navohiy kiyiki asru qalin bo‘lur.

Bir martaba ovladuq.

Bir ikki kundin so‘ng tamom aymoqlar kelib mulozamat qildilar.

Aymoqlarg‘a Jahongir Mirzo bir necha qatla kishilar yibordi.

Bir navbat Imoduddin Mas’ud-ni yibordi.

Bormadilar.

Mening qoshimg‘a keldilar.

Oxir Mirzog‘a zarurat bo‘ldi.

Ko‘h-i Sofdin Dara-i Boyg‘a tushkanda meni kelib ko‘rdi.

Chun bizga Xuroson dag‘dag‘asi edi, Mirzo-g‘a boqmay, aymoqqa parvoy qilmay, Gurzavon va Almor va Qaysor va Chichaktu bila yurub, Faxruddin O‘lumidin o‘tub, Bodg‘is tavobi’idin Dara-i Bom degan yerga kelduk.

Chun pur-tafarruq olam edi, har kim dastandozliq qilib viloyatdin va eldin nima olur edilar, biz ham bir yaqadin ul navohidog‘i aymoq va atrokka tahmil qilib nima ola kirishtuk.