✺Baburname

Bularning so‘zlaridin tajovuz qila olmas edi.

Sulton Husayn Mirzo borig‘a ehson maqomida bo‘lub, yomonliqlarni yuzlariga kelturmay, in’omlar ham qildi.

Xusrav Shoh necha mahaldin so‘ng o‘z viloyatlari sori ruxsat tiladi kim: «Men borsam ol viloyatlarni tamom olur men».

Chun bu kelmaki yaroqsiz-u behisob edi, ruxsatig‘a hiyal qildilar.

Alar hiyal qilg‘on soyi bu ruxsatni takror qildi.

Chun ibrom ko‘p qildi, Muhammad Burunduq tavr javob berdi.

Aytti kim: «O‘tuz ming no‘karing bila tamom viloyatlaring kim elikingda edi, ne qilding kim holo besh yuz kishing bila O‘zbak tasarrufidag‘i viloyatlarg‘a ne qilg‘oy sen?»

Bir necha nasihatlar qilib, ma’qul so‘zlar dedilar.

Chun ajal yetib edi, ta’sir qilmadi.

Ibrom ko‘prak qildi.

Oxir ijozat berdilar.

Uch to‘rt yuz kishisi bila rost Dahona haddig‘a kirib keldi.

Ushul fursat Nosir Mirzo ol yuzga o‘tub edi.

Kelib Nosir Mirzoni Dahona navohisida ko‘rdi.

Badaxshon sardorlari Nosir Mirzoni yolg‘uz tilar edilar.

Xusrav Shohni tilamas edilar.

Nosir Mirzo har necha sa’y qildi, Xusrav Shoh anglab Ko‘histon borurg‘a rozi bo‘lmadi.

Xusrav Shoh xayoli bu edi kim Mirzoni ta’biya-dek olib yurub viloyatni eliklagay.