✺Baburname

Doyim kishimiz borib Muqim bila so‘zlashur edi.

Gohi uzr kelturub, gohi yumshoq so‘z aytur edi.

Hiyoli [?] munung uchun edi kim biz Shirkani olg‘och-o‘q otasig‘a og‘osig‘a kishi chopturg‘ondur.

Ota-og‘osidin umidvorlig‘i bor jihatidin dirang qilur edi.

Bir kun farmon bo‘ldi kim g‘ul, barang‘or, javong‘or tamom jaba kiyib otlarig‘a kechim solib qo‘rg‘ong‘a yovuqroq borib ham yaroq ko‘rulgay, ham ichkarigi elga siyosati bo‘lg‘oy.

Jahongir Mirzo va barang‘or to‘g‘risidin Ko‘chayi Bog‘ bila ilgarirak keldilar.

G‘ulning ollida chun suv edi, men g‘ul kishisi bila Qutluq Qadamning go‘rxona-si tarafidin kelib pushtadin ilgarigi tepa ustiga chiqtim.

Irovul kishisi Qutluq Qadamning ko‘prugining ustiga tiqilib bordilar.

Ul mahal ko‘pruk yo‘q edi.

Yigitlar sho‘xluq qilib Charmgarlar darvozasig‘acha choptilar.

Ozog‘loq chiqqon kishisi urushqa turmay qochqon bila qo‘rg‘ong‘a kirdilar.

Ark-ning xokrizi balandi yonida qalin Kobul eli tafarrujg‘a chiqib edilar.

Qochqon bila qalin gardlashib indilar.

Ko‘pruk bila darvoza orosidag‘i balandliq pushtaning ustida yo‘l orosida qalin chuqurchaqlar qozib xaspo‘sh qilib edilar, Sulton Quli Chanoq va ba’zi yigitlar chopqonda tiqilib yiqilib edilar.