Chagatay
یوقاریدین بولارغه دود قیلدیلار آلار توشوکنی بیرکیتکان بیله توتون یوقاری قورغان ایلیگه اوق یانیب قورغان ایلی اولوم ایچی بولوب قاچیب چیقتیلار آخير کوزه کوزه سوی کیلتوروب قویوب تاشقی ایلنی نقبدین قاچوردیلار ینه بیر نوبت بیر پاره جلد ییکیت لار چیقیب نقب اوستیداکی ییکیتـ ـلارنی قاچوردیلار ینه میرزا توشکان شمال طرفیدین قازان قوروب قالین تاش اوروب بیر برجنی کاواک قیلیب ایدیلار نماز خفتن برج اوچتی بعضی ییکیت لار تیزلیک قیلیب اوروشغه رخصت تیلادیلار کیچه دور دیب میرزا رخصت بیرمادی تانک آتقونچه خود قورغان ایلی برجنی تمام قوپاریب ایدیلار تانکلاسی اوروش هم سالمادی بو ایکی آی ایکی یاریم آی دا غرض سیاست و نقب سالماق سرکوب قوپارماق و تاش آتماقدین اوزگه یخشی اوروش سالمادی بدیع الزمان میرزا و اول جماعتنی کیم خسرو شاه اوستیگه ییباریب ایدی قندوزدین اوچ تورت ییغاچ قویی راق توشکاندا خسرو شاه بولغان کیشی سی بیله یاساتیب قندوزدین چیقیب آرا قونوب بدیع الزمان میرزا و بو چیرک نینک اوستیگه یاساب کیلدی بولار مونچه میرزالار و مونچه سردار بیگلر
Turkish
yukarıdan bunlara duman verdiler. Bunlar deliği kapatınca duman yukarıya, doğrudan kalenin adamlarına döndü; kalenin adamları ölümün ağzına düşmüş gibi olup kaçıp çıktılar. Sonunda testi testi su getirip dökerek dışarıdaki adamları lağımdan kaçırdılar. Başka bir sefer bir grup çevik yiğit çıkıp lağım ağzındaki yiğit-leri kaçırdı. Yine Mirza’nın konduğu kuzey tarafından havan kurup çok sayıda taş atarak bir burcu oymuşlardı. Yatsı namazında burç çöktü. Bazı yiğitler atılganlık gösterip saldırı için izin istediler. Mirza, gece, diyerek izin vermedi. Tan atana kadar kalenin adamları burcu tamamen yeniden yapmış-lardı. Ertesi gün de saldırı yapmadı. Bu iki, iki buçuk ayda yalnızca kuşatma baskısı, lağım açmak, kuşatma yükseltisi yapmak ve taş atmaktan başka iyi bir saldırı yapmadı. Bediüzzaman Mirza ve Hüsrev Şah üzerine gönderilmiş topluluk Kunduz’un üç dört yığaç aşağısında konduğunda, Hüsrev Şah mevcut adamlarıyla düzen alıp Kunduz’dan çıktı; yolda konaklayıp Bediüzzaman Mirza ve bu ordunun üzerine savaş düzeninde geldi. Bunlar, bunca mirza ve bunca komutan bey,
English
sent smoke down upon the men below. When the latter blocked the opening, the smoke turned back upwards upon the defenders themselves. Nearly suffocated, they fled out. Finally, they brought jars and jars of water and poured it in, driving the besiegers out of the mine. On another occasion, some agile warriors sallied out and drove off the men above the mine. Again, from the north side, where the Mirza was encamped, they set up the qozon and battered a tower with many stones until it was hollowed out. At the night prayer the tower collapsed. Some warriors, eager for action, asked permission to assault it. Saying, “It is night,” the Mirza refused permission. By dawn, the defenders had completely rebuilt the tower. He did not launch an assault the next day either. During these two or two and a half months, apart from putting pressure on the defenders [siyosat; its precise scope is uncertain], mining, building siege platforms and throwing stones, he made no serious assault. When Badi‘uzzaman Mirza and the party sent against Khusrau Shah camped three or four yig‘ach below Qunduz, Khusrau Shah drew up the men he had, came out of Qunduz, halted on the way and advanced in battle order against Badi‘uzzaman Mirza and this army. With all their mirzas and commanding begs,