✺Baburname

uyning xomidin arg‘amchilar eshib bir-biriga bog‘lag‘oylar. Har iki aroba arosida olti yeti to‘ra bo‘lg‘oy. Tufangandozlar bu arobalar va to‘ralarning keyin-ida turub tufang otqoylar. Bu asbobning tartibi jihatidin besh olti kun bu yurtta tavaqquf bo‘ldi va bu asbob va olot tayyor va mukammal bo‘lg‘ondin so‘ngra beglarni va so‘z bilur obdon yigitlarni dog‘i kengashka tilab olam [?] kengash qilib roylar munga qaror topti kim Ponipat shahridur, mahallot va uylari qalin, bir taraf mahallot va uylar bo‘lur. Yana atrofini aroba va to‘ra bila berkitib tufangandoz va yayoqni aroba va to‘ra orqasida ta’yin qilmoq kerak. Bu qaror bila

ko‘chub aro qo‘nub panjshanba kuni Jumodiyul-oxir oyining salxi Ponipat kelduk.

O‘ng qo‘l shahr va mahallot bo‘ldi. Ollimizda tartib qilg‘on to‘ralar bo‘ldi. So‘l qo‘lda va ba’zi yerlarda xandaq va shox bo‘ldi. Har o‘q otimi yerda yuz yuz ellik otliq chiqqu dek yerlar qo‘yuldi. Cherik eli ba’zi xeyli mutaraddid va mutavahhim edilar. Tavahhum va taraddud be-taqrib-dur. Ne kim azalda Tengri taqdir qiliptur, andin o‘zga bo‘lmas. Agarchi alarni ham ayb qilib bo‘lmas. Haq alar jonibi edi, ne uchun kim vatandin iki uch oychiliq yo‘l kelilib edi. G‘arib qavmi bila elning ishi tushub edi. Ne biz alarning tillarini bilur eduk, ne alar bizning tilimizni. Parishon jam’i va jam’i parishon, giriftor-i qavmi va qavmi ajoyib. G‘animning hozir cherikini bir lak chanorlar edi.