✺Baburname

Suhbat edi. Ba’zi araq, ba’zi bo‘za ichtilar. Ba’zi ma’jun yedilar. Kemadin namoz-i xuftandin kechrak chiqib xargohda ham azroqcha ichildi. Ot maslahatig‘a bir kun bu su yoqasida otqa dam berduk. Odina kuni Rabi’ ul-avval oyining o‘n to‘rtida Siyol Ko‘tqa tushtuk.

Doyim Hindustong‘a borsaq gov va govmesh o‘ljasig‘a tog‘din va tuzdin Jat va Gujar be-had va be-qiyos kelurlar edi. Boshsizliq va zulm qilg‘unchi ushbu badbaxtlar edi. Burun viloyatlar yog‘i edi. Xayli tiyiq-qisiq yo‘q edi. Bu navbat kim bu viloyatlar tamom el bo‘lubtur, ush andoq muomala qila kirishti. Siyol Ko‘tning yalang-yalang‘och faqir miskin kim o‘rdug‘a kelib edilar, bayakbor g‘avg‘og‘a tushti. Tolong‘a bordilar. Qilg‘on elni topturub iki-uchini pora-pora qildurdum. Siyol Ko‘tdin Shoh Nur Begni ham Lohur beglarig‘a chopturuldi kim yog‘ini yerda ekandin tahqiq qilib qayda qotilurlarini sohib-vuquf kishidin eshitib aytib yiborsunlar. Ushbu

yurtta bir savdogar kelib Olim Xon Sulton Ibrohim Xong‘a bosturg‘onini arz qildi.

Sharhi budur kim Olim Xon ruxsat olg‘ondin so‘ng ushmundoq issiq havoda ham-rohg‘a boqmay iki ko‘chni bir qilib Lohur kelur. Olim Xong‘a ruxsat bergan fursatta O‘zbek xonlari, sultonlari tamom kelib Balxni qobab edi. Olim Xong‘a Hinduston sori ruxsat berib o‘zimiz Balx ustiga otlanduq. Lohurg‘a kelgandin so‘ng Hinduston-dag‘i beglarga muhassil kirar kim: «Podshoh sizlarni manga ko‘mak bo‘lsun deb tur. Manga qotilib yurung! G‘ozi Xonni o‘zimizga qo‘shub Dehli va Agra ustiga yuruling!» Bular derlar kim: «G‘ozi Xong‘a ne e’timod bila qotilaling? Farmon ham mundoqtur kim har qachon G‘ozi Xon inisi Hoji Xonni o‘g‘li bila dargohg‘a yiborsa yo ul kim Lohurg‘a yiborsa garav yosunluq tursa