✺Baburname

Qo‘rg‘onni bu Oshiq Muhammad on olti on yetti kun soxladi. Toshqaridin ot bozor-tarafidin naqb solib o‘t urub bir burjini uchurdilar. Qo‘rg‘on eli dastpocha bo‘lub qo‘rg‘onni soxlay olmadilar. Oldurdilar. Shayboq Xon Hirini olg‘och bu podshoh-larning zod-u rud-u [o‘di?] bila yomon maosh qildi. Ne yolg‘uz bu jam’ bila, bori xaloyiq bila.

Rustoiy-u nodida kishi, besh kunluk o‘tar dunyo uchun mundoq yomon ot qazg‘ondi.

Shayboq Xondin noshoyista harakot-u af’oli kim Hirida sodir bo‘ldi, avval bu kim chirk dunyo uchun Xadicha Begimni Shoh Mansur Baxshi ko‘t berguchiga tutturub turluk qinlar qildurdi. Yana Shayx Puron dek valiy-i aziz kishini Mo‘g‘ul Abdulvahhobg‘a tutturdi.

Har o‘g‘lini yana bir kishiga tutturdi. Yana jami’ ahl-i she’r-u ahl-i tab’ni Mullo Banoiyg‘a tutturdi.

Xuroson zariflaridin bu moddada bir qit’a mashhur bo‘ldi: «Ba-juz Abdulloh-i kir-i xar imro‘z, Nadida hech shoiri ro‘y-i zarro. Banoiy zar tama’ dorad zi shoir; magar xohad giriftan kir-i xarro».