✺Baburname

ancha chapqudob yog‘di kim men ingishib olturub edim, orqamg‘a va boshimg‘a va qulog‘-larimning ustiga to‘rt ilik qor bor edi. Ushul kecha qulog‘img‘a sovuq ta’sir qildi. Namoz-i xuftanda g‘orni yaxshi mulohaza qilg‘onlar qichqirishtilar kim: «Xavol asru keng xavoldur. Bu elga tamom yer bor». Muni ki eshittim, ustumdagi qorni borni silkib xavolg‘a keldim.

Xavol navohisidog‘i yigitlarni ham tiladim. Qirq-ellik kishiga farog‘at bila yer paydo bo‘ldi. Ozuq va yaxni va qovurdoq va har nima kim hozir edi, har kimning kim bor edi, keltururdilar. Mundoq sovuq va qor va chapqunda ajab issiq-u amn-u farog‘atliq yerga kelduk.

Tonglasig‘a qor va chapqun turdi. Erta ko‘chub ushul dastur bila qor tepib yo‘l yosob dabon ustiga chiqtuk. Yo‘l xud qirlab yuqori chiqar ekandur. Ko‘tal-i Zarrin der emishlar. Biz yuqori chiqmay dara quyi-o‘q induk. Dabondin tupiga yetguncha kun kech bo‘ldi. Dara og‘zida-o‘q qo‘nduq. Ul oqshom bisyor zarb sovuq edi. Asru ko‘p mashaqqat-u su’ubat bila ul oqshomni o‘tkarduk.