✺Baburname

Badi’uzzamon Mirzo Muzaffar Mirzoning mehmondorlig‘ini eshitib Bog‘-i Jahon-oroda Muqavvoxonada majlis tartib qilib meni tiladi. Bizning ba’zi ichkilarni va yigitlarni ham tiladilar. Mening yovuqdog‘ilarim mening jihatimdin icha olmaslar edi.

agar icharlari ham bo‘lsa bir oy qirq kunda eshiklarini bog‘lob yuz dag‘dag‘a bila ichar edilar. Andoq kishilarni chorladilar. Munda ham kim keldilar, gohi g‘ofil qilib, gohi eliklarini panoh qilib, yuz tashvishlar bila ichar edilar, agarchi mendin suhbatdog‘i kishiga ruxsat-i om bo‘lg‘on yosunluq bo‘lub edi, ne jihatdin kim bu suhbat ota og‘omiz dek kishining suhbati edi. Muvallihlarni kelturdilar. Bilman shoxlarining yo amaliy shoxlarning oralarig‘a kimsani shoxning uzunlug‘i bila inchka-inchka kesib qo‘yubturlar. Tavri ko‘runadur.

Bu suhbatta mening ollimg‘a qoz kabobi qo‘ydilar. Chun qush buzmag‘ini va to‘rg‘o-mag‘ini qilg‘on emas edim, elik eltamadim. Badi’uzzamon Mirzo dedi kim: «Nega mayl qilmas siz?» Men dedim: «To‘rg‘omoqdin ojizdur men». Fi’l-hol Badi’uzzamon Mirzo mening ollimdog‘i qozni buzub to‘rg‘ob ollimda qo‘ydi. Mundoq ishlarda Badi’uzzamon Mirzo bi-nazir kishi edi. Oxir-i suhbatta bir murassa’ kamar-xanjar, chorqab, to‘pchoq manga berdi. Yigirma kun kim Heriyda edim, har kunda ko‘r-magan yerlarni otlanib sayr qilur edim. Ayg‘uchimiz bu sayrlarda Yusuf Ali Ko‘kaldosh edi. Har qaysi sayrgohqa tushub edi, Yusuf Ali Ko‘kaldosh bir nav’ osh