✺Baburname

Keyin qolg‘on ellar arolda ko‘rundilar. Aksar cherik eli ot-u yaroq bila o‘zlari-solib o‘ttilar. Bir necha kishi sug‘a bordi. Mening navkarlarimdin bir Qul Oruq edi, bir Mehtar Farrosh edi. Jahongir Mirzo navkarlaridin bir Qaytmas Turkman edi. Bu arolda ba’zi raxt-u partol dek nimalar cherik eliga tushti. Bu navohining eli kemalar bila tamom Sind suyi-ning ol yuziga o‘ttilar. Ushul arol to‘g‘risidin o‘tganlar bir porasi suning ulug‘lug‘i-g‘a e’timod qilib qilichlari iliklariga olib shamshirbozib [?] qilib tika qila boshladilar.

Arolg‘a o‘tganlardin Qul Boyazid Bakovul yolg‘uz yalong‘och ot bila alarning muqobala-sidin o‘zini sug‘a soldi. Arolning ol yuzdagi suyi iki uch hissa bo‘lg‘oy edi, bu yuzdagi su bir hissa. Ot uzdurub ol yuzdagilarning muqobalasida bir o‘q otimi yerda payobg‘a chiqti. Su otning qaptolida bo‘lg‘oy edi. Bir sut pishimig‘a yovuq dirang qildi. G‘olibo hamlini tuzdi ekan. Keyindin hech kim ko‘mak kelmadi va ko‘mak kelur ehtimol ham yo‘q edi.

Ushandin bularning ustiga ildam yurudi. Bir iki o‘q ottilar. Bo‘ldura olmadilar.

Qocha berdilar. Yolg‘uz yoydoq ot bila ko‘maksiz Sind suyi dek daryodin uzdurub kechib g‘animlarni qochurub yerlarini oldi. Muhkam mardona ish qildi. Yog‘ini qochurg‘ondin so‘ngra Cherig eli o‘tub raxt va gala qaro o‘lcha kelturdilar. Agarchi mundin burun ham xidmat-idin va mardonalig‘laridin kim necha navbat zohir bo‘lub edi, rioyati va shafqati maqomida bo‘lub, bovurchiliq martabasidin xossa bakovulluq martabasig‘a yetkurub erdim.