✺Baburname

solib chiqmoq xush boqmaydur edi. Bir sabohi Marg‘inondin Jahongir Mirzo Tanbaldin ayrilib qochib keldi. Men hammomda edim kim Mirzo keldi, ko‘rushtum. Ushbu zamon Shayx Boyazid ham iztirob bila keldi, oldorobtur. Mirzo va Ibrohim Beg, alar dedilar kim «Shayx Boyazidni tutmoq kerak, arkni iliglamoq kerak.» Filvoqi’ ishning hisobi edi. Men dedim kim «Ahd qilib tur, biz nechuk naqz-i ahd qilg‘oy biz?» Shayx Boyazid arkg‘a bordi. Ko‘prukka kishi qo‘ymoq kerak edi. Ko‘prukka ham kishi qo‘ymaduq. Betajribalig‘din mundoq o‘sol-lar bo‘ldi. Tong boshida Tanbal ikki uch ming yorog‘lig‘ kishi bila kelib ko‘prukdin o‘tub arkg‘a kirdi.

M[eni]ng aslda kishim ozroq edi. Axsig‘a kirgach yana ba’zini qo‘rg‘onlarg‘a va ba’zi-ni dorug‘aliq va tahsilg‘a har taraf yiborilib edi. Mening bila Axsida yuzdin ko‘prak kishi bo‘lg‘oy edi. Bo‘lg‘on kishi bila otlanib ko‘cha ko‘chaning boshida yigitlarni ta’yin qilmoqqa va urush yarog‘ida eduk kim Shayx Boyazid va Qambar Ali va Muhammad Do‘st Tanbal qoshidin isloh uchun qotrab keldilar. Urushqa ta’yin bo‘lg‘onlarni yerlik yeriga turg‘urub mashvarat qilmoqqa otamning go‘rxonasig‘a kelib tushub Jahongir Mirzoni ham tiladim. Muhammad Do‘st yondi. Shayx Boyazid va Qambar Ali Beg keldilar. Maqbaraning janub ayvonida o‘lturub mashvarat qilmoqqa eduk kim