✺Baburname

bizning bila bila Samarqandg‘a kirdi, mashvarat qilib o‘lug tirigni Samarqand qo‘rg‘onining ichida ko‘rub qo‘rg‘onni berkitmak bo‘lduk, mening onom egachi-singil qo‘rg‘onda o‘lturub, bo‘lg‘on ko‘ch va urug‘ va kishi qorosini O‘ratepag‘a chiqarib yibardi. O‘zi bir necha kishi qorosi bila jarida qo‘rg‘onda turdi. Bir bu emas, doim mundoq qotiq ishlar tushkanda mundoq yupqolib va nohamjihatliqlar andin sodir bo‘lg‘ondur. Tonglasig‘a Xoja Abu’l-Makorim va Qosim Beg va jami’ beglar va ichkilar va so‘z tegar yigit-larni chorlob mashvarat qilib so‘zni qo‘rg‘onni berkitmakka va o‘lug

tirigni qo‘rg‘on ichida ko‘rmakka qo‘yduq. Men va Qosim Beg va yovuqim-dag‘i ichkilar, yigitlar bila ko‘mak [?] bo‘lduk. Bu maslahat uchun shahrning o‘rtosida Ulug‘ Beg Mirzoning madrasasining tomining ustida oq uy tikib o‘lturdum. O‘zga beglarga va yigitlarga darvozalarda va girdogirdi qal’aning [fasilida] boljorlar ulashildi. Ikki uch kundin so‘ng Shayboq Xon kelib qo‘rg‘ondin yiroqroq tushti. Samarqandning mahalla-mahalla, ko‘y-ko‘y avbosh-u yatimlari favj-favj yig‘ilib, yatimona salavotlar chekib, madrasa eshikiga kelib, urushg‘a chiqarlar edi. Shayboq Xon urushqa