✺Baburname

Ko‘hak suyining yoqasig‘a kelib tushtuk. Yorining to‘g‘risidin Ko‘hak suyidin ko‘pruk bila kechtuk. Qosim Beg boshlig‘ beglarni yiborildi kim Ribot-i Xoja qo‘rg‘onini o‘g‘urluq bila olg‘aylar. Yoridin o‘tub Shunqorxona tog‘idin oshib Yor Yayloqqa kelduk. Ribot-i Xojag‘a borg‘an beglar shato qo‘yar mahallda tuyubturlar ya [tu]ydurubturlar. Ola olmay yonib keldilar. Qambar Ali Sangzorda edi, kelib ko‘rdi. Abulqosim Ko‘hbar va Ibrohim Tarxon obdon kishilarini mulozamatqa yiborib qulluq va ixlos izhorini qildilar. Yor Yayloq kentlaridin Isfadak qo‘rg‘onig‘a kelduk.

Ul fursatta Shayboniy Xon Xoja Didor navohisida o‘lturub edi.

Uch to‘rt ming O‘zbeki bor erdi. Yana yerlik sipohiydin ham muncha chog‘lig‘ kishi yig‘ilib edi. Samarqand dorug‘alig‘ini Jon Vafo Mirzog‘a berib edi. Besh olti yuz kishi bila Samarqand qo‘rg‘onining ichida edi.

Hamza Sulton bila Mahdiy Sulton tavobi’-u lavohiqi bila Samarqandning yovuqida Budana Qo‘rug‘ida o‘lturub edi. Bizning kishimiz yaxshi va yomon ikki yuz qirq kishi edi. Bori beglar va yigit yelang bila so‘zlashtib so‘zni munga qo‘yduq kim Shayboniy Xon Samarqandni yaqinda olib hanuz el anga va ul elga ko‘ngul to‘xtatmaydurlar. Ushbu fursatta bir ish qila olsaq xud qilg‘ay biz. Agar Samarqand qo‘rg‘onini shato qo‘yub o‘g‘urluq bila olsaq Samarqand eli xud bizningdur. Ne chorasi bor? Agar bizga madad qilmasalar O‘zbek uchun xud urushmag‘ularidur. Samarqandni eliglagandin so‘ng har ne Tengri-ning