✺Baburname

Mirzo Xon qoshig‘a borib edilar. Muhammad Mazid Tarxon kishilar yiborib Xon Mirzoni va Mo‘g‘ul cherikini tilab Shovdor navohisida kelib Mirzo Xon[ni] ko‘rub Mo‘g‘ul beglari bila muloqot qildi. Mo‘g‘ul beglarining Muhammad Mazid Beg alar bila yaxshig‘ina ixtiloti chiqmadi, balki Muhammad Mazid Tarxonni tutar xayol ham qilg‘ondurlar. Bu beglar anglab Mo‘g‘ul cherikidin bir bahona bila ayrildilar.

Bular ayrilg‘och Mo‘g‘ul cheriki ham tura olmadi. Yonib Yor Yayloq tushkanda Sulton Ali Mirzo oz kishi bila Samarqanddin ilg‘ab Xon Mirzo bila Mo‘g‘ul cherikining ustiga yetar. Urusha ham olmaslar. Bo‘zulub qocharlar. Oxir chog‘da Sulton Ali Mirzoning bir yaxshig‘ina ishi bu bo‘ldi. Muhammad Mazid Tarxon alar bu mirzolardin ma’yus bo‘lub Mo‘g‘ul Abdulvahhobni kim mundin burunroq ham mening qoshimda bor edi, Andijon qabolida ham Xoja Qoziy bila yaxshi yakjihatliqlar qilib jonlar tortib edi, menga yiborib meni tilab durlar. Biz xud xarob-i bu muomala eduk. Ushbu maslahat uchun sulh qilib Samarqand ustiga

yurmakka jozim eduk. Filhol Mir Mo‘g‘ulni Axsig‘a Jahongir Mirzo qoshig‘a boljor bila yiborib Samarqand ustiga otlanmoq bo‘lduk. Zilqa’da oyida Samarqand ustiga cherik otlanib aro ikki qo‘nub Qubog‘a kelib tushtuk.