✺Baburname

edim, ne iltifot-i oshno-u begona va ne parvo-yi o‘z-u g‘ayr qilur edim. Misra’: Oshiq olg‘och bexud-u devona bo‘ldum, bilmadim kim pari ruxsoralar ishqig‘a bu ermish xavoss. Gohi tilbalar dek yalg‘uz pushta-u dashtqa borur edim, gohi bog‘ot-u mahallotni ko‘cha ba ko‘cha axtarur edim. Ne yurmakta ixtiyorim bor edi ne o‘lturmoqta, ne bormoqta qarorim bor edi ne turmoqta. Ne borurg‘a quvvatim bor, ne turarg‘a toqatim, bizni bu holat-qa sen qilding giriftor, ey ko‘ngul. Ushbu yil Sulton Ali Mirzo bila Muhammad Mazid Tarxonning arosida muxolafat tushti. Sababi bu edi kim

tarxoniylar asru ko‘p e’tibor-u ixtiyor bo‘lub edilar. Buxoroni darbast Boqiy olib edi. Buxoro sarkoridin dongi kishiga bermas edi. Muhammad Mazid Tarxon ham Samarqandta sohib-i ixtiyor, tamom viloyotni o‘g‘lonlarig‘a va tavobi’-u lavohiqig‘a olib edi. Shahrdin bir nima robita kim ta’yin qilib edilar, andin o‘zga bir hech mamarrdin Sulton Ali Mirzog‘a tegmas edi. Sulton Ali Mirzo ulug‘ yigit bo‘lub edi. Bularning mundoq ma’oshig‘a necha tahammul qilsun?