Chagatay
بیزنینک بیله بولغانلار تانیغان نمه لارینی آلسونلار اگرچه معقول و موجه ایدی بیر نمه شتاب بولمیش جهانگیر میرزا دیک موذی یانیمیزدا اولتوروب ایلنی مونداق یورکوتماک هیچ معنی سی یوق ایدی ملکگیرلیک دا و مملکت دارلیقتا اگرچه بعضی ایشلار ظاهر ده معقول و موجه کورونور ولی هر ایشنینک ضمنی دا یوز مینک ملاحظه واجب و لازم دور اوشبو بیر بی ملاحظه حکم قیلغانیمیزدین نه مقدار شور و فتنه لار قوپتی آخر اندجان دین ایکینچی نوبت چیققانیمیزغه سبب اوشبو بی تأمل حکم قیلغانیمیز بولدی بو جهتـ ـتین مغوللار اوزلاریگه دغدغه و توهم یول بیریب رباطک اورچینیـ ـدین کیم ایکی سو آراسی هم دیرلار اوزکند طرفیغه کوچوب تنبل غه کیشی ییباردیلار مینینک انام قاشیدا مینک بیش یوز ایکی مینک کا یاووق مغول اولوسی دین بار ایدی یینه حصار دین حمزه سلطان و مهدی سلطان و محمد دوغلت آلار بیله اوش مونچه چاغلیغ مغول کیلیب ایدی همیشه یامانلیق و بوزوقچیلیق مغول اولوسی دین بولا کیلکاندور اوشبو تاریخ قاچه
Turkish
tanıdıkları mallarını almaları emredildi. Gerçi makul ve gerekçeli bir karardı, fakat biraz aceleye gelmiş. Cihangir Mirza gibi bir belalı yanımızda dururken halkı böyle korkutmanın hiç anlamı yoktu. Ülke fethetmekte ve devlet yönetmekte, bazı işler görünüşte makul ve gerekçeli görünse de her işin içerdiği sonuçları yüz bin kez düşünmek gerekli ve zorunludur. Şu tek düşüncesiz hükmü vermemizden ne kadar kargaşa ve isyan çıktı! Sonunda Andican’dan ikinci kez çıkmamıza sebep, bu düşünülmeden verilmiş hükmümüz oldu. Bu sebep-le Moğullar kaygı ve kuruntuya kapılarak Ribatak Urçini’-den — buraya İki Su Arası da derler — Özkend tarafına göçüp Tenbel’e adam gönderdiler. Annemin yanında, bin beş yüz iki bine yakın Moğul ulusundan adam vardı. Ayrıca Hisar’dan Hamza Sultan, Mehdi Sultan ve Muhammed Duglat’la yine bu kadar Moğul gelmişti. Kötülük ve bozgunculuk hep Moğul ulusundan çıkagelmiştir. Bu zamana kadar
English
those who had been with us should take the things they recognized as their own. Although it was reasonable and justifiable, it proved a little hasty. With a troublemaker like Jahangir Mirza sitting beside us, to frighten the people in this way made no sense at all. In conquering territories and governing realms, although some actions appear reasonable and justifiable on the surface, a hundred thousand considerations are necessary and indispensable in every undertaking. How much turmoil and rebellion arose from this single thoughtless order of ours! In the end, our second departure from Andijan was caused by this ill-considered order of ours. For this reason, the Moghuls gave way to anxiety and suspicion and moved from Ribatak Orchini, also called Ikki Su Arasi (“Between Two Rivers”), toward Uzkand and sent a man to Tanbal. With my mother were fifteen hundred or nearly two thousand of the Moghul people. From Hisar, too, with Hamza Sultan, Mahdi Sultan and Muhammad Dughlat, about the same number of Moghuls had come. Wickedness and mischief have always come from the Moghul people. Up to this time,