Chagatay
سمرقند نی آلماق داعیه سی بیله نیچه ییل کیم بجد چیرک تارتار ایردوک سلطان محمود خان دین اگرچه معتد به مدد و کومک بولماس ایدی ولی سمرقند فتحی دین سونک اندیجان نی طمع قیلورلار ایدی بو فرصت ته کیم اکثر چیرک ایلی و مغوللار تمام قاچیب اندیجان اخسی غه باردیلار اوزون حسن و تنبل اول ولایتلارنی جهانگیر میرزا غه طمع قیلدیلار نیچه جهت دین ممکن ایماس ایدی کیم الارغه بیریلکای بیری اول کیم اگرچه خانغه بو ولایتلارنی وعده قیلمایدور ایدی ولی خان تیلاپ ایدی خان تیلاپ توروب جهانگیر میرزا غه بیریلسه خان بیله تمام یکرو بولماق کیراک ایدی ینه بیر بو کیم مونداق محلدا
Turkish
Semerkant’ı almak amacıyla birkaç yıldır kararlı biçimde sefer ediyorduk. Sultan Mahmud Han’dan kayda değer yardım ve destek gelmiyordu; ama Semerkant’ın fethinden sonra Andican’ı istiyordu. Bu sırada askerlerin çoğu ve Moğolların hepsi kaçıp Andican ile Ahsi’ye gidince Uzun Hasan ve Tenbel, o vilayetleri Cihangir Mirza için istediler. Birkaç sebepten bunun mümkün olmaması gerekiyordu. İlki, bu vilayetleri hana vaat etmemiş olsak da hanın onları istemiş olmasıydı. Han isterken Cihangir Mirza’ya verilseydi hanla bütünüyle karşı karşıya gelmek gerekirdi. Bir başka sebep de böyle bir sırada,
English
For several years we had been campaigning in earnest with the intention of taking Samarqand. Though Sultan Mahmud Khan had given us no substantial help or support, after the conquest of Samarqand he coveted Andijan. At this time, when most of the soldiers and all the Mughals had fled to Andijan and Akhsi, Uzun Hasan and Tanbal demanded those provinces for Jahangir Mirza. For several reasons it was impossible to grant them [this]. First, although no promise of these provinces had been made to the Khan, he had asked for them. To give them to Jahangir Mirza while the Khan was asking would have meant confronting the Khan outright. Another reason was that, at such a time,